"ฮือๆๆๆๆพี่อยากเป็นตัวของตัวเอง"

พี่ภาษาไทย : น้องแอ๊บแบ๊วจ๋า อย่าเปลี่ยนแปลงพี่เลยนะ

น้องแอ๊บแบ๊ว : ก้อพี่มัวแต่เชยแบบนี้แหละ ถึงมะแอ๊บแบ๊วเหมือนคนอื่นเค้าอ่า เทรนหน่อยจิ

พี่ภาษาไทย : แต่น้อง พิมพ์ภาษาไทยผิดอยู่นะ!! อีกอย่างพี่ก็อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องด้วย

น้องแอ๊บแบ๊ว : มะเหงเปงรัยเยย มะด้ายพิมพ์ส่งปะกวดหรือส่งคุงคูซะหน่อย 555+

พี่ภาษาไทย: T__T" ฮือๆๆๆ เราไม่น่าเกิดมาเป็น แม่พิมพ์ ของชาติเลย เพื่อนๆกำลังจะลืมเราแล้ว 

ใครไม่ใช้ คำเหล่านี้ เชย!! ใช่ไหมหละ???

                       v

                       v

                       v

เป็น          = เปง,เปน

เพื่อน        = เพิ่ล,เพิ๊ล

เที่ยว        เท๋ว,ลัลล๊า

ไม่เป็นไร    มิเปงราย,มะเปงรัย,มิ๊เปงรัย

ไป           = ปัย,ปาย

ใจ            = จัย,จาย

กัน           กัล,กาน

ตัวเอง       ตะเอง,เตง

น่ารัก        น่ารั๊ค,น่าลั๊ค,น่าร๊าก 

กินหรือทานหม่ำ

จริง          = จิง,เจง

ชื่อ           เช่อ

ค่ะ           ข๊ะ,ค๊,คร้า,

นะ           น๊า,ณ๊,น๊,นร้า

เขา          เค้า

ฉัน           ชั้ล,ช้าน,ชั้น

ได้           =  ด้าย,ด๊ะ

เธอ          =  เทอร์

จูบ           จุ๊ฟ,จ๊วฟๆ,ม๊วฟๆ

โคตร        ค๊อดๆ

ใช่ไหม      ชิมิ๊

อะไร         = อาราย,อารัย,อะลั๊ย

สิ             จิ

ก็             ก้,ก้อ

เลย          = เรย,เร๊ย

....................

"คุณลองเอาคำพวกนี้ไปพูดในชีวิตประจำวันของคุณดูสิค่ะ ว่ามัน ตลก แค่ไหน???"

โอตาคุ ส่วนมากจะมาจาก การที่ไม่สามารถสมหวังในความรัก ( อกหัก , สาวไม่แล ) ดังนั้น จึงต้องมาปลอบประโลมตัวเองด้วยโลกสมมุติที่ตัวเองสร้างขึ้นจากความใฝ ่ฝันและหลงใหลในตัวละครของการ์ตูนและอนิเมชั่น เรียกได้ว่า พวกนี้คือพวกที่บ้าการ์ตูนนั่นเอง << นี่แหล่ะ สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับช้าน

untitled

posted on 27 Mar 2010 01:37 by iporche